|
Eritrea
komt pas in 1993 als onafhankelijke staat tevoorschijn uit een jarenlange
strijd, om al heel snel weer in militaire conflicten terecht te komen. Eerst
met Jemen en wat later met de oude tegenstander Ethiopië.
Vandaag
de dag heerst er een breekbare vrede waarin Eritrea haar gigantische taak onder
ogen ziet, namelijk de infrastructuur en de economische ontwikkeling opbouwen na decennia lange oorlogen.
Als
vroegere Italiaanse kolonie, werd Eritrea bezet door de Britten in 1941.
In
1952 slaagde De verenigde Naties erin om
Eritrea als een autonome entiteit te federaliseren met Ethiopië. Het
werd een compromis tussen de Eritrese aspiraties naar onafhankelijkheid en de
Ethiopische eisen voor soevereiniteit. Toch beslist De Ethiopische keizer, Haile
Selassie, 10 jaar later om Eritrea bij Ethiopië te voegen. Hij start daarmee
een 32 jaar durende gewapende strijd.
Dit
resulteert na een alliantie met de EPLF (Eritrean People’s Liberation Front) en hun samenwerking met de
Ethiopische verzetsbewegingen in het overmeesteren van Mengistu Haile Mariam,
de opvolger van Haile Selassie.
In
1993 ondersteunt Ethiopië een referendum waaruit blijkt dat Eritrea bijna
unaniem kiest voor onafhankelijkheid van Ethiopië.
Maar
erg goede buren worden ze daardoor niet. Ethiopië eist nog steeds een vrije
toegang tot de havens in Massawa en
Assab en voert ongelijke handelsvoorwaarden.
In
1998 barsten de vijandelijkheden om dit grensconflict los in de stad Badme om
na veel bloedvergieten in een vredesovereenkomst te eindigen in 2000. Een
veiligheidszone tussen de twee landen wordt opgericht en deze staat onder
streng toezicht van de VN.
Maar
het onopgeloste grensconflict blijft voor problemen zorgen. Zo is Eritrea
bijvoorbeeld niet in staat om genoeg voedsel te voorzien en leeft 2/3 van de
bevolking van voedselhulp. De economisch groei van het land wordt belemmerd
door het feit dat er meer militairen dan arbeidskrachten zijn.
De
regering wordt beschuldigd van repressie en het hinderen van democratische
ontwikkelingen. Er wordt over Eritrea verteld dat ze bestaan van leningen en de
inkomsten van de diaspora (Onder de
Afrikaanse diaspora wordt de verspreiding van mensen uit Afrika over de hele
wereld, als gevolg van de slavernij, verstaan).
Ook
het grensconflict,dat ooit tot een bloederige oorlog leidde, blijft een bron
van spanning.
|